Zmarła Maria Borys ( 1923 - 2017 )

14 sierpnia 2017 roku w wieku 94 lat zmarła była nauczycielka języka angielskiego Maria Borys. Pracowała w Klubie Inteligencji Katolickiej oraz w tygodniku „ Niedziela ”.

Borys Maria

Urodziła się 20 marca 1923 roku w Wilnie. Ojciec Bolesław Borys był nauczycielem a następnie dyrektorem Państwowego Seminarium Nauczycielskiego w Świsłoczy, województwo białostockie. Zmarł w 1927 r. Utrzymywała ją matka – nauczycielka, która pracowała w Seminarium.Po przejściu na emeryturę w 1936 roku przeniosła się do Wilna, aby wykształcić swoje dzieci. Maturę zdała na tajnych kompletach w czasie wojny. Maturę weryfikowała Państwowa Komisja Weryfikacyjna w 1945 roku.
Po wojnie w maju 1945 roku wraz z matką i siostrą została repatriowana do Torunia. Odraz zaczęła pracować jako sekretarka w Państwowym Wyższym Kursie Pedagogicznym. Tutaj równocześnie od 29 stycznia do 20 lipca 1946 roku uczęszczała na Wstępny Kurs Pedagogiczny. Ukończenie tego kursu dawało możliwość do nauczania w publicznych szkołach powszechnych z zastrzeżeniem , że pełne kwalifikacje do nauczania nabędzie w najbliższym czasie.
Z chwila otwarcia Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu, jako jedna z pierwszych zapisała się na filologie angielską równocześnie musiała zrezygnować z etatu sekretarki, gdyż kolidowała praca z wykładami. Studiowała w latach 1946 - 1950. Prace magisterska obroniła 30 grudnia 1950 roku uzyskując tytuł magistra filologii angielskiej.
W 1946 roku została mianowana zastępcą asystenta przy Katedrze Filologii Angielskiej, a dwa lata później w 1948 roku została młodszym asystentem. W następnym roku powierzono jej lektorat języka angielskiego dla studentów Wydziału Matematyczno – Przyrodniczego i Prawno – Ekonomicznego. Jednocześnie od 1947 roku została zaangażowana jako nauczycielka języka angielskiego w Technikum Budowlanym.
Dyplom magisterski otrzymała w 30 grudnia 1950 roku. W tym czasie w roku 1951 na Uniwersytecie w Toruniu zlikwidowano Katedrę Języka angielskiego, wobec tego Maria Borys pracowała jedynie w szkolnictwie.
W 1955 roku z braku godzin języka angielskiego zaczęła w Technikum Chemicznym w Toruniu uczyć języka rosyjskiego, znała bowiem bardzo dobrze ten język jak również język francuski.. Rok później ten sam przedmiot uczyła także w Szkole Stopnia Podstawowego i Licealnego Nr 2 w Toruniu. Pobyt i nauczanie w Toruniu zakończył się 31 sierpnia 1960 roku.
W dniach od 4 do 27 lipca brała udział w Centralnym Kursie dla nauczycieli języka angielskiego w Sulejówku. Następnie przeniosła się do Częstochowy i tu zaczęła prace w Prywatnym Liceum Ogólnokształcącym SS. Nazaretanek. Praca w nowym miejscu pracy trwała jedynie rok, ponieważ władze państwowe zlikwidowały szkoły prowadzone przez zakony. W roku 1961 rozpoczęła nauczanie języka angielskiego w III LO im. Wł. Broniewskiego w Częstochowie. W roku 1963 została przyjęta na studia doktoranckie z filologii angielskiej. W Liceum im. Broniewskiego między innymi opiekowała się samorządem szkolnym, tutaj również w 1971 roku pełniła funkcje Sekretarza Ogniska ZNP.
Z Liceum im. H. Sienkiewicza związała się początkowo w roku 1964 kiedy to ówczesna Dyrektorka szkoły zaangażowała ja na trzy godziny tygodniowo.
W roku 1965 brała udział w Zjeździe absolwentów Uniwersytetu Im. M. Kopernika w Toruniu.
8 października 1973 Uchwałą Rady Państwa została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, a także została mianowanie od Kuratora Okręgu Szkolnego na PROFESORA SZKOŁY ŚREDNIEJ.
W latach tych opiekowała się nauczycielami emerytowanymi z ramienia ZNP. Prowadziła także Ośrodek Samokształceniowy Nauczycieli języka angielskiego. Sprawowała funkcję Sekretarza w Oddziale Częstochowskim Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza. W towarzystwie tym wygłaszała prelekcje i dodatkowo była skarbnikiem
Na terenie szkoły założyła bibliotekę anglistyczną oraz metodyczną. W roku 1977 została przyjęta na pełny etat w IV LO im. H. Sienkiewicza w Częstochowie.
Przez cały okres pracy w szkolnictwie należała do Związku Nauczycielstwa Polskiego. W latach 1979 i 1980 pracowała również w Liceum im. J. Słowackiego w Częstochowie.
Ostatnie zapiski o pracy w Liceum Sienkiewicza pochodzą z 1988, co oznaczało, że w zawodzie nauczycielskim przepracowała 42 lata.
Zawsze doskonaliła swój warsztat pracy uczestnicząc w ośmiu kursach krajowych i zagranicznych ( Anglia – 1972 rok ). Często publikowała swoje prace w języku angielskim.
W Częstochowie włączyła się w pewnym stopniu w działalność „ Solidarności , w prace w parafii św. Barbary ”, w Synod Diecezjalny, pracowała w Klubie Inteligencji Katolickiej, kontynuowała też działalność w Częstochowskim Oddziale Towarzystwa Literackiego im. A. Mickiewicza. Prowadziła kursy języka angielskiego dla podlegających resocjalizacji narkomanów w ośrodku prowadzonym przez biskupa Antoniego Długosza. Udzielała bezinteresownie korepetycji zakonnicom, zakonnikom i misjonarzom. Pracowała również w tygodniku „ Niedziela ” w zespole redakcyjnym.
Po przejściu na emeryturę wyjechała na Białoruś na dawne Kresy Wschodnie, kraju jej dzieciństwa. Pierwsi podróż obyła w lipcu 1978 roku drugą w 1991 .
Przed Światowym Dniem Młodzieży z udziałem Ojca Świętego Jana Pawła II prowadziła społecznie kursy podstawowe ze zwrotów w języku angielskim dla częstochowskiej policji.
Następnie prowadziła lektorat w Instytucie Teologicznym. W grudniu 1995 roku opuściła Częstochowę i przeniosła się do Torunia. Tutaj mieszkało jej część rodziny, ponadto miała tu sporo przyjaciół. Tutaj włączyła się do pracy w Klubie Inteligencji Katolickiej, także w hospicjum , odwiedzała chorych w domach. Próbowała pracy resocjalizacyjnej z więźniami, należąc do Bractwa Więziennego.

Była zawsze osobą bezpartyjną. Absolwenci, których kiedyś nauczała wspominają ja jako nauczyciela niekonwencjonalnego. Pomimo, że w latach 50 i 60 – tych nauczanie języka angielskiego spotykało się z wielkim oporem wśród młodzieży to jednak potrafiła młodzież zmobilizować i nauczyć. Zawsze przy tym była wielka patriotką. Nie bała się nigdy mówić prawdy o historii Polski. Często narażała się władzom szkolnym, jednak nie zmieniała nigdy zdania i mówiła zawsze prawdę. To dzisiaj po latach byli uczniowie podkreślają i doceniają.

Autor: Cieślak Aleksander

http://www.absolwenci.sieniu.czest.pl/index.php?show=art&which=3897


 

Spotkanie o "Europa Christi"

W środę, 21 czerwca w auli tygodnika katolickiego "Niedziela" odbyło się spotkanie z ks. inf. Ireneuszem Skubisiem nt. idei Ruchu "Europa Christi".

Przed spotkaniem Mszy św. w kaplicy redakcyjnej p.w. Matki Słowa i św. Jana Pawła II przewodniczył ks. Mariusz Frukacz, kapelan naszego KIK-u

Zakończenie roku akademickiego 2016/2917 naszej Akademii Miłośników Kultury Polskiej im. Zapomnianych Polaków

Dnia 30 czerwca br. w auli redakcji “Niedzieli” odbył się ostatni w tym roku akademickim wykład przeznaczony dla miłośników kultury polskiej zrzeszonych w Klubie Inteligencji Katolickiej w Częstochowie oraz jego sympatyków. Wykład pod tytułem „Nasza najdroższa ojczyzna polszczyzna” wygłosiła rektor Akademii pani dr Barbara Kubicka-Czekaj.

„Rzadko na moich wargach

Niech dziś to warga ma wyzna

Jawi się krwią przepojony

Najdroższy wyraz: Ojczyzna”

Wierszem młodopolskiego poety Jana Kasprowicza rozpoczął się wykład o umiłowaniu ojczyzny w literaturze. Mimo, iż często bywamy świadkami instrumentalnego używania treści patriotycznych, czego dowodzi właśnie cytowany wiersz – to jednak właśnie literatura ojczysta jest nośnikiem najszlachetniejszego uczucia, jakim cechuje się człowiek, tzn. patriotyzmu.

Wykład obfitował w cytaty ( oczywiście z imponującej pamięci pani profesor) ze wszystkich okresów literackich.

„Święta miłości kochanej ojczyzny

Czują cię tylko umysły poczciwe!”

Wiersz oświeceniowego poety biskupa Ignacego hrabiego Krasickiego dzięki decyzji założyciela i komendanta Szkoły Rycerskiej w Warszawie Adama Czartoryskiego stał się hymnem tejże szkoły. Dlatego jest znany jako Hymn Szkoły Rycerskiej, mimo, że napisany po doświadczeniach konfederacji barskiej i pierwszym rozbiorze został opublikowany pod tytułem „Apostrofa do miłości ojczyzny” w 1774 roku.

Twórczość Jana Kochanowskiego obfituje w treści patriotyczne oraz moralne nakazy dbania o wspólną rzeczpospolitą. Cytowane fraszki oraz fragmenty dramatu „Odprawa posłów greckich” przywołują najszlachetniejsze odczucia etyczne. „Wy, którzy pospolitą rzeczą władacie, a ludzką sprawiedliwość w ręku trzymacie…” przypomina o powinnościach rządzących państwem.

Pieśni przechowują najcenniejsze treści. „O pieśni gminna, ty arko przymierza…” – ten cytat z „Konrada Wallenroda” Adama Mickiewicza przypomina, że wszystkie pokolenia służą najwyższej świętości, jaką jest ojczyzna. Kolejny cytat Adama Mickiewicza: „Są prawdy, które mędrzec wszystkim ludziom mówi, Są takie, które szepce swemu narodowi;…” podkreśla rolę prawdy w życiu narodu i odwagi, która jest warunkiem prawdomówności.

W obronie dzieci we Wrześni, które zostały pobite za to, że domagały się prawa do odmawiania modlitwy w języku ojczystym napisał do Bismarcka list Henryk Sienkiewicz.

Cała Europa była wówczas oburzona polityką Bismarcka. Wtedy jeszcze umiała myśleć logicznie. Wtedy odwaga mówienia prawdy była rzeczą normalną.

Wykład zatytułowany „Ojczyzna Polszczyzna” przekrojowo udokumentował, że nasza literatura polska jest skarbnicą patriotyzmu. Nazwisk wszystkich cytowanych twórców nie sposób wymienić. Ważne jest byśmy pamiętali, że przez szacunek dla mowy ojczystej mówimy prawidłowo. Odpowiedzialność za słowo nie dotyczy tylko pisarzy. Dotyczy każdego Polaka. Nie zaśmiecamy naszego języka wulgaryzmami, słowami niegodnymi.

Wiele pokoleń Polaków walczyło i umierało za ojczyznę, pracowało dla ojczyzny.

Należy zatem dobrze i pięknie mówić dla ojczyzny i o ojczyźnie.

Zanotowała

Gabriela Żyła

Majowa wycieczka członków KIK do Wiśnicza i Bochni

       

 [na schodach Zamku Lubomirskich w Wiśniczu]

                             [Grupa przy kościele pw. Wniebowzięcia N. M. Panny w Wiśniczu]

                                                   [w Kaplicy solnej w kopalni w Bochni]

 19 maja 2017 członkowie i sympatycy Klubu Inteligencji Katolickiej w Częstochowie wyprawili się tym razem do Małopolski.

Jak zwykle podróż otworzyła i zamknęła modlitwa. Rano wyjeżdżając z Częstochowy odśpiewaliśmy „Kiedy ranne wstają zorze” - pieśń Franciszka Karpińskiego, która od dwustu lat towarzyszyła Polakom rozpoczynającym dzień, a której jednym z wielbicieli był Adam Mickiewicz. Ujmowała go prostotą i uczuciem. Za szczęśliwy powrót i udany dzień podziękowaliśmy Panu Bogu Litanią loretańską i majowymi pieśniami maryjnymi.

Podróż pozwoliła nam się zanurzyć w historię naszej ojczyzny oraz sztuki. Zwiedzanie zaczęliśmy od maleńkiego muzeum zwanego „Koryznówką” w Wiśniczu. To drewniany dworek u stóp zamku wiśnickiego, gdzie Jan Matejko w latach 60 i 70-tych XIX w. spędzał wolne chwile i wypoczywał. Dworek należał do rodziny Serafińskich – szwagrostwa Jana Matejki. Trzeszczące podłogi, zapach starego drewna, przedmioty codziennego użytku, rysunki, fotografie, książki leżą ułożone jakby przed chwilą był tu mistrz Matejko. Przed budyneczkiem w ogrodzie umieszczono kamienną tablicę upamiętniają rotm. Witolda Pileckiego, bo tamtędy przez okolice Bochni i Wiśnicza wiodła droga ucieczki tego niezwykłego bohatera z obozu w Auschwitz.

Zamek w Wiśnicy pochodzi z II połowy XIV wieku i początkowo należał do bardzo zasłużonej dla Polski Piastowskiej rodziny Kmitów herbu Szreniawa. Pod koniec XVI w. zamek kupiła rodzina Lubomirskich, którzy wnieśli decydujący wkład w rozbudowę nie tylko samego zamku ale i miasta. Historia zamku jest naznaczona naszą historią i jak mówił Cyceron: „Historia magistra Vita est” uczy życia. Zamek potężnie ufortyfikowany był przygotowany w czasie potopu szwedzkiego do obrony nawet przez 3 lata. Z braku dowództwa został poddany Szwedom bez jednego wystrzału. Po ich „wizycie” zamek pozostał ruiną do czasów Polski Ludowej. Tylko trzy miasta: nasza Częstochowa, Zamość i Gdańsk nigdy się Szwedom nie poddały. Jakie stąd wnioski?

Bochnia jest uroczo położnym miasteczkiem z niezwykłą, jedyną na świecie czynną kopalnią od 1248 roku. Kopalnia soli była częścią żup krakowskich, które stały się podstawą bogactwa Rzeczypospolitej. Oprócz tego, że kopalnia stale funkcjonuje i nadal wydobywa sól jest także czynnym sanatorium dla osób z chorobami układu oddechowego. Jest także żywym muzeum, które świadczy o naszej wspaniałej historii. Zachwycająca jest czynna  jeszcze maszyna parowa z 1909 roku wykonana w chorzowskiej hucie „Laura”. Doskonale utrzymana budzi podziw zwiedzających.

Po każdej takiej wycieczce wracamy do domu pokrzepieni wspaniałością polskiej historii i dorobku naszej chrześcijańskiej kultury.

Zanotowała

Gabriela Żyła

Autorami zdjęć są Andrzej Żyła i Barbara Popiołek

Ojcowie Kościoła i pisarze starożytności chrześcijańskiej: św. Augustyn

[Agostino in un dipinto di Antonello da Messina, wikimedia]

„Ojcowie Kościoła i pisarze starożytności chrześcijańskiej” - to tematyka spotkań formacyjnych w częstochowskim Klubie Inteligencji Katolickiej, które odbywają się w każdą trzecią środę miesiąca w kaplicy domu parafialnego przy parafii św. Jakuba Apostoła w Częstochowie. Każde spotkanie rozpoczyna się Mszą św. o godz. 18.00



Cykl wykładów głosi ks. Mariusz Frukacz, redaktor tygodnika katolickiego „Niedziela” i kapelan KIK-u częstochowskiego. Prelegent, obok biogramów Ojców Kościoła przybliża także ich myśl teologiczną. Konferencje oparte są m. in. na katechezach papieża Benedykta XVI.



Kolejne spotkanie, które odbyło się 10 maja dotyczyło św. Augustyna

KATECHEZA BENEDYKTA XVI I
KATECHEZA BENEDYKTA XVI II
KATECHEZA BENEDYKTA XVI III
KATECHEZA BENEDYKTA XVI IV
KATECHEZA BENEDYKTA XVI V
KATECHEZA BENEDYKTA XVI VI

Przywołanie treści Sympozjum “Zjednoczona Europa – pomysł wierzących polityków, kandydatów na ołtarze” z dnia 12.3.2017 r. członkom Nieoficjalnej Akademii Miłośników Kultury Polskiej na spotkaniu w redakcji „Niedzieli” dnia 27.4.2017 r.

Spotkaniu jak zwykle przewodziła prorektor d.s. organizacyjnych pani Barbara Popiołek.

Powołując się na wystąpienia ks. inf. Ireneusza Skubisia – głównego organizatora warszawskiego sympozjum przypomniała cele jakimi kierował się on powołując do życia Ruch „Europa Christi” w ramach działalności Fundacji „Myśląc Ojczyzna”.

Pani Łucja Szota przybliżyła obecnym treści wystąpienia ks. prof. dr hab. Wojciecha Góralskiego p.t. „Świętość polityka – czy możliwa do zweryfikowania w procesie kanonicznym?” Przedstawiła m.in. zasady świętości zawarte w Prawie Kanonicznym.

Moja skromna osoba usiłowała przenieść słuchaczy w czasy i warunki, w jakich przyszło żyć twórcom Wspólnoty Europejskiej: Alcide de Gasperi, Roberta Schumana i Konrada Adenauera. Wszyscy trzej byli prawie rówieśnikami: Adenauer urodził się w 1876, Alcide de Gasperi w 1881 a Robert Schuman w 1886 roku. Wszystkich łączyła ta sama wiara chrześcijańska i jeden święty, powszechny i apostolski Kościół. Wszyscy trzej dotkliwie zostali potraktowani przez faszyzm: Adenauer stracił pracę i majątek zostając bez dochodów i dachu nad głową z małżonką i siedmiorgiem dzieci a Schuman i Gasperi trafili do więzienia. Wszyscy zawierzyli swe życie Bogu i byli prawymi ludźmi. Z ogromnym trudem wypracowali pokojowe i godne życie dla Europejczyków.

Starałam się także przedstawić optymistyczne podejście prof. Rococo Buttiglione do przyszłości Unii Europejskiej zawarte w jego wykładzie pt: „Alcide de Gasperi i Europa”.

Pani rektor naszej Akademii dr Barbara Kubicka-Czekaj przybliżyła zebranym w znacznym skrócie historię kultury chrześcijańskiej w Europie uwypuklając znaczący i trwały wpływ kultury łacińskiej.

Pani Anna Złotorowicz zreferowała wykład norbertanina o. Bernarda Artura pt. „Robert Schuman – chrześcijanin w służbie wspólnego dobra”. Coraz więcej młodych ludzi w Europie naśladuje Roberta Schumana a liczba Grup Schumana rośnie jak grzyby po deszczu. Instytut Myśli Schumana krzewi kulturę życia społecznego opartą na relacjach między osobami.

Na zakończenie pani Barbara Popiołek poinformowała o zamierzeniach ruchu „Europa Christi” wyrażając nadzieję, że jeśli zaistnieje taka sposobność to członkowie Akademii Miłośników Kultury Polskiej im. Zapomnianych Polaków wesprą pracę ks. inf. Ireneusza Skubisia.

Gabriela Żyła

Fot. Andrzej Żyła

Ojcowie Kościoła i pisarze starożytności chrześcijańskiej: Św. Paulin z Noli

           [fot. za http://www.reginamundi.info/Padridellachiesa/San-Paolino-da-Nola.asp]

„Ojcowie Kościoła i pisarze starożytności chrześcijańskiej” - to tematyka spotkań formacyjnych w częstochowskim Klubie Inteligencji Katolickiej, które odbywają się w każdą trzecią środę miesiąca w kaplicy domu parafialnego przy parafii św. Jakuba Apostoła w Częstochowie. Każde spotkanie rozpoczyna się Mszą św. o godz. 18.00



Cykl wykładów głosi ks. Mariusz Frukacz, redaktor tygodnika katolickiego „Niedziela” i kapelan KIK-u częstochowskiego. Prelegent, obok biogramów Ojców Kościoła przybliża także ich myśl teologiczną. Konferencje oparte są m. in. na katechezach papieża Benedykta XVI.



Kolejne spotkanie, które odbyło się 19 kwietnia dotyczyło św. Paulina z Noli.


KATECHEZA BENEDYKTA XVI